Μια φορά και έναν καιρό ήταν μία βλακεία που καθόταν στο σπίτι της και κοιτούσε το κατοικίδιο σαχλαμάρι της που έβοσκε στην γυάλα. Το σαχλαμάρι όμως ψόφησε και η βλακεία βγήκε από το σπίτι για να βρει ένα άλλο σαχλαμάρι να της κάνει παρέα. Τα όσα ακολουθούν είναι οι σκέψεις της βλακείας μέχρι να φτάσει στο pet-shop.
Monday, December 12, 2011
Monday, February 28, 2011
Captain’s Blob Stardate 00003
Captain’s Blob Stardate 00003
The Time Travel Paradox
Καλημέρα/σπέρα σας. Το σημερινό επεισόδιο θα ήταν γραμμένο με απλά και κατανοητά λογάκια λόγο των συνεχόμενων σχολίων περί χαοτικότητας και δυσκολίας στην κατανόηση του κειμένου, αλλά την τελευταία στιγμή αποφάσισα να μην.
Πάρτε λοιπόν χαρτί και μολύβι, γόμα και χάρακα γιατί σε λίγο θα παίξουμε με τον χρόνο.
Τον χρόνο που χάσατε για να διαβάσετε τα παραπάνω.
Είχε περάσει αρκετός καιρός από τότε που ο Blob ήταν ένα μικρό παιδάκι. Άσχετο βέβαια αλλά ισχύει.
Το περήφανο διαστημόπλοιο Bloboborian Alphα διέσχιζε με χάρη τον αρχαίο σκουπιδότοπο της πρώτης διαστημικής εποχής. Η αποστολή του ήταν να δημιουργήσει ένα μαγνητικό πλέγμα περιμετρικά των σκουπιδιών και να τα βάλει σε πολλαπλή πλανητική επιταχυντική τροχιά που θα κατέληγε στον ορίζοντα μίας μαύρης τρύπας. Δύο μέρες αργότερα ο Blob κατάφερε να το προφέρει και δύο μέρες αργότερα κατάφερε να το δώσει στον υπολογιστή, για να του εξηγήσει τι σημαίνει. Ο Υπολογιστής ξενέρωσε την ζωή του γιατί το δράμα αυτό το είχε ξαναζήσει και επέλεξε να δώσει την εξήγηση με πολύ απλά λογάκια.
[ ΕΧΕΙΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑΡΑ ]
Ενθουσιασμένος ο Captain Blob που θα πήγαινε στην ανακύκλωση (?) έκατσε μπροστά από τον υπολογιστή για να ορίσει τις τροχιές. Τρεις ώρες αργότερα και απόλυτα ικανοποιημένος που έκανε μία γραμμή, ο καπετάνιος πήγε να αναπαυθεί στο δωμάτιό του. Έβαλε το σκάφος στον αυτόματο πιλότο και του είπε να μην κοιμηθεί όπως την άλλη φορά, και πήγε για ύπνο.
Το όνειρο του ήταν βαθύ και βαρετό. Πάντα ήθελε να γίνει καπετάνιος και τώρα που τα κατάφερε δεν είχε τι να ονειρευτεί.
<<Μακαρι να έβαζα αλλον ένα στόχο στην ζωή μου>> σκέφτηκε και τον ξύπνησε ο ήχος κινδύνου του πλοίου. Έτρεξε μέχρι την γέφυρα και ρώτησε τον υπολογιστή.
<<Τι έγινε; Γιατί είναι αυτό το φώς πάνω απο το κεφάλι μου;>>
[ ΓΙΑΤΙ ΠΑΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ. ΚΑΛΑ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΒΑΛΕΣ?]
Το μικρό εκνευριστικό κόκκινο φωτάκι αιωρούταν πάνω από το κεφάλι του και του θύμιζε ότι είχε κάνει μαλακία. Λόγο οικονομικών περικοπών για την προμήθεια περισσότερης κέτσαπ, ο καπετάνιος είχε ζητήσει να βγουν οι μεγάλες κόκκινες λάμπες κινδύνου και να αντικατασταθούν με ατομικές μονάδες έντονου εκνευρισμού.
[ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΠΑΜΕ ΚΑΠΑΚΙ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ. ΣΥΝΤΟΝΙΣΟΥ!]
Ο καπετάνιος κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε από τον χειριστή φωτισμού να αλλάξει το χρώμα σε γαλάζιο.
Το σκάφος άρχισε να μπάζει νερά. Η βαρύτητα της μαύρης τρύπας άρχισε να έλκει το Blobotorian Alphα σαν να ήταν μαγιονέζα σε πατάτες, και ο υπολογιστής άρχισε να παίζει τραγούδια από τα 70’s. O Blob ποτέ δεν ήταν απαισιόδοξος αλλά εκείνη την στιγμή έπαψε να πιστεύει ότι ι will survive και καταπιάστηκε στην συγγραφή της αυτοκρατορίας του.
Οι λέξεις έχαναν το νόημά τους και η αυτοβιογραφία έγινε αυτοκρατορία
Τα χρώματα έγιναν πάλι κόκκινα και ο ηλεκτρολόγος απολύθηκε.
Οι γεύσεις έγιναν μοβ και το διάστημα έκανε παρέα στην τελεία.
Ο Captain Blob σοβαρεύτικε, συνοφρυώθηκε και έστειλε ένα δολοφονικό βλέμμα στην μεγάλη οθόνη που συνέχιζε να δείχνει μαύρο. Τότε, μετά από πολύ σκέψη, σηκώθηκε από την θέση του και έδωσε την σημαντικότερη εντολή της καριέρας του.
Ήταν όμως πολύ αργά. Η εντολή δεν έφυγε ποτέ από τα χείλη του γιατί ο χρόνος είχε αρχίσει να σταματά. Και να σταματά. Και να σταματά. Και στο τέλος όλα πάγωσαν. Γιατί κάποιος είχε ανοίξει το παράθυρο για να ξεφύγει από την μαύρη τρύπα. Σε λίγο όλα θα ήταν παρελθόν και ο Captain Blob είχε μια φαϊνή ιδέα. Ξήλωσε ένα κουμπί απο την στολή του και το άφησε να πέσει, και αυτό έπεσε. Χμμ σκέφτηκε.
<<Υπολογιστή, σταμάτα την τεχνητή βαρύτητα>>
Ο Blob έβγαλε αλλο ενα κουμπί και το άφησε να πέσει. Αυτό ομως εξαφανίστηκε πρίν φτάσει στο πάτωμα και την θέση του πήρε μία πάπια. O καπετάνιος κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει. Τώρα που βρισκόταν μέσα στη μαύρη τρύπα και θα καθόταν να ανακαλύψει τους κανόνες που τη χαρακτήριζαν. Πήγε λοιπόν στην βιβλιοθήκη και έπιασε ένα μεγάλο βιβλίο που λεγόταν: “Τσελεμεντές” και το άφησε. Μετά έπιασε την ‘‘Ιστορία των ανακαλύψεων’’ και ο Blob ανακάλυψε οτι είχε κάνει μια σημαντική ανακάλυψη. Άρχισε λοιπόν να κάθεται κάτω από μηλιές, να πετάει χαρταετό με κλειδιά στην καλούμπα, να κάνει μπάνιο με ένα χρυσό στέμμα και να κοιτάει επίμονα έναν πλάτανο.
Δημιούργησε από την αρχή τις αρχές της φιλοσοφίας και της κριτικής σκέψης, έστειλε δορυφόρο σε τροχιά και τερμάτισε το pac man. Έφτιαξε μία σαντουιτσάρα από μία συνταγή που δεν είχε ο τσελεμεντές και αφού το έφαγε, ανακάλυψε νέα και εντυπωσιακά βάθη βαρεμάρας.
Ξαφνικά, μια επιφοίτηση! Θα μπορούσε να φάει όλο το σάντουιτς, μετά να γυρίσει πίσω στον χρόνο πριν φάει το σάντουιτς και να το ξαναφάει, να το επαναλάβει αυτό μέχρι να σκάσει, και μετά να γυρίσει στο πριν φάει την πρώτη μπουκιά του πρώτου σάντουιτς και να διατηρήσει έτσι την θαυμαστή κορμάρα του.
Πρέπει να είχε περάσει αρκετή ώρα γιατί πέρναγε για ώρα. Ο Blob κοιτούσε το ρολόι του και περίμενε τον κούκο να κουκίσει για να πάει μία και να δεί batman στην tv αλλά μάλλον είχε περάσει η ώρα ο batman πρέπει να είχε πέθανε από γεράματα.
Αυτά και άλλα πολλά άκυρα και εκνευριστικά συνέβησαν μέσα στην μαύρη τρύπα και ο captain Blob απέκτησε άπειρη γνώση. Μόνο το σάντουιτς του είχε πάρει μία χιλιετία, αφού δεν ήξερε να κόψει τη μουστάρδα. Τέλος πάντων κάποια στιγμή αποφάσισε να βγει από την τρομερή αυτή βαρητική έλξη και να πει στον κόσμο για τα κατορθώματα, τις ανακαλύψεις, τα έργα και τις νύχτες του.
<<Υπολογιστή. Βαρέθηκα. Βγάλε μας από εδώ.>>
[ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΦΙΛΕ ΣΟΒΑΡΑ? ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΠΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΠΕΙ...]
<<Υπολογιστή παραφέρεσαι. Βρες την τροχιά των ελαχίστων τετραγώνων για να βγούμε από εδώ μέσα.>>
[ΒΑΓΓΕΛΗ]
<<Τι Βαγγέλη;>>
[ΔΕΝ ΜΕ ΛΕΝΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ. ME ΛΕΝΕ ΒΑΓΓΕΛΗ]
Ουάου, σκέφτηκε ο Blob. <<Είμαστε εδώ τόσο καιρό που ο υπολογιστής εξελίχθηκε σε τεχνητή νοημοσύνη...>>
[ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΜΕ ΛΕΝΕ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ! ΤΟ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ MANUAL!]
Το manual του υπολογιστή - Βαγγέλη βρίσκεται στην ιδιωτική συλλογή της Blobotorian Public Libary και θα εκδοθεί λιαν συντόμως από την ίδια σε ηλεκτρονική μορφή.
Το VAGELI άναψε τις τουρμπίνες του Blobotorian Alpha και άφησε την οργή του διαστήματος να βρυχηθεί στο άπειρο. Το Blobotorian Alpha έτρεμε από την δύναμη που το έσπρωχνε και το πλήρωμα νόμιζε οτι μάλλον θα είχαν λασκάρει οι βίδες.
<<Υπολογιστή πού βρισκόμαστε;>>
…...
<<Υπολογιστή!>>
…..
<<Ελα βρε Βαγγελάκη που κάνεις και ναζάκια. Πού είμαστε, θες να μου πεις;>>
Δυστυχώς ο Blob μέσα στην άπειρη σοφία του είχε αμελήσει να συμπεριλάβει στους υπολογισμούς του την ελκτική δύναμη της μαύρης τρύπας που είναι λίγο παραπάνω από άπειρο.
Οι τουρμπίνες είχαν καταστραφεί ολοσχερώς και μέχρι το πλήρωμα να βιδώσει όλες τις βίδες με το ένα κατσαβίδι που έκανε, θα είχε πεθάνει δύο φορές το σύμπαν.
[ΔΙΑΝΥΣΑΜΕ ΜΗΔΕΝ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝ ΜΕΤΡΑ. ΝΑ ΤΑ ΑΘΡΟΙΣΩ?]
<<Πρέπει να βρώ μία λύση.>>
Σκέφτηκε ο Blob.
<< Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ πέρα μέχρι να πεθάνει το σύμπαν. >>
Και έπεσε για ύπνο.
Πριν αρχίσετε να λέτε τον καπετάνιο ‘’τεμπέλη, χαζομέρη’’ και άλλα όμορφα κοσμητικά επίθετα, να σας θυμίσω οτι οι μεγαλύτερες επιφοιτήσεις έρχονται την ώρα του ύπνου.
Και της τουαλέτας μερικές φορές, όπως επίσης και την ώρα που γκούχου-γκούχου. Καμία όμως από αυτές τις περιπτώσεις δεν ευνοεί την παρουσία σημειωματαρίου ιδεών, και άρα είναι καλύτερο να πέσεις για ύπνο και άμα σου έρθει κάτι σου ήρθε. Όπως και στην τουαλέτα τα πρωινά της Κυριακής.
Τέσσερις ώρες μετά ο Captain Blob επινόησε μια μεθοδολογία για την θεραπεία της αϋπνίας που περιλαμβάνει ένα ποτήρι τσάι, ένα μπισκότο σοκολάτας, και έναν καλό ύπνο.
Κατά τα άλλα τίποτα.
Τελικά λύση δόθηκε από έναν λαθρεπιβάτη που έχοντας αποκτήσει εμπειρία από άλλα σκάφη ευλογημένα με παρόμοιου επιστημονικού επιπέδου καπετάνιους, απέδειξε οτι έπρεπε να επιστρέψουν στο χρονικό σημείο που γεννήθηκε ο καπετάνιος και να τον σφάξουν πριν αναλάβει καθήκοντα μαζικής καταστροφής σε τροχιά.
Η ιδέα αν και καλή, απορρίφθηκε από το πλήρωμα μίας και τους άρεσε πολύ η κέτσαπ και επέλεξαν να γυρίσουν μέχρι το σημείο όπου όρισε την μοιραία εκείνη τροχιά ο Blob.
Το ταξίδι στον χωροχρόνο πάντα γοήτευε τους επιστήμονες και μερικούς ονειροπόλους. Πολλοί πιστεύουν οτι είναι αδύνατο να παίξεις με τον χρόνο και σαν επιχειρήματα προβάλλουν π.χ. τον παραλογισμό του να βλέπεις ένα ποτήρι να γεμίζει μία κανάτα, όσο ο χρόνος γυρίζει πίσω.
Άλλοι πάλι πιστεύουν οτι οι άνθρωποι κατάγονται από εξωγήινα όντα που έχουν τελειοποιήσει το διαστημικό ταξίδι και κάποια στιγμή θα επιστρέψουν στην Γη. Άλλοι πάλι πιστεύουν σε ένα θεό πατέρα παντοκράτορα και εγώ πιστεύω οτι ο σφουγγαράκης τα σπάει.
Μέσα στον άπειρο χρόνο που είχε ο Blob στην μέση της μαύρης τρύπας, μπόρεσε και έλυσε όλα αυτά τα προβλήματα με απλή λογική και βατή μεθοδολογία. Κοινώς με ό,τι βρήκε στην τουαλέτα.
Αχίλλειος πτέρνα του εγχειρήματος της επιστροφής στον χρόνο, ήταν η αδυναμία μεταφοράς της μνήμης των όσων έγιναν, με φυσικό αποτέλεσμα να πέσουν πάλι μέσα στην μαύρη τρύπα.
Τελικά χρειάστηκε να πεθάνει το σύμπαν (μερικοί πιστεύουν από βλακεία ή βαρεμάρα) για να απελευθερωθεί το Blobotorian Alpha από τα μαγνητικά δεσμά του.
Εδώ θα μου πείτε, οτι η ιστορία καταλήγει σε αδιέξοδο. Θα σας δώσω μία ευκαιρία για να καταλάβετε το λάθος όμως στον συλλογισμό σας.
Λοιπόν, πιάστε τον χάρακα με το χέρι που γράφετε, και με το μολύβι διαγράψτε μία ευθεία μέχρι το σημείο που βρίσκεται η μπλε πλευρά της γόμας. Ωραία, τώρα κάντε το ίδιο αλλά αυτή την φορά πάνω στο χαρτί.
Αν πήρατε χαρτί και μολύβι, γόμα και χάρακα όπως σας ζητήθηκε στην αρχή, θα έχετε τώρα την λύση μπροστά σας.
Αν όχι, μην μου σπάτε τα νεύρα, δεν φταίω εγώ αν εσείς δεν έρχεστε στο μάθημα όπως πρέπει. Να μάθετε να κάνετε αυτό που σας λένε και μετά να παραπονιέστε για τον περίεργο λόγο μου και την χαοτική λογική μου.
Αλλά δεν πειράζει, γιατί όπως έλεγε κάθε δάσκαλος που έκανε το λάθος να με ρωτήσει τι ώρα είναι,
<< Είσαι έξυπνο παιδί, απλά δεν διαβάζεις.>>
The Time Travel Paradox
Καλημέρα/σπέρα σας. Το σημερινό επεισόδιο θα ήταν γραμμένο με απλά και κατανοητά λογάκια λόγο των συνεχόμενων σχολίων περί χαοτικότητας και δυσκολίας στην κατανόηση του κειμένου, αλλά την τελευταία στιγμή αποφάσισα να μην.
Πάρτε λοιπόν χαρτί και μολύβι, γόμα και χάρακα γιατί σε λίγο θα παίξουμε με τον χρόνο.
Τον χρόνο που χάσατε για να διαβάσετε τα παραπάνω.
Είχε περάσει αρκετός καιρός από τότε που ο Blob ήταν ένα μικρό παιδάκι. Άσχετο βέβαια αλλά ισχύει.
Το περήφανο διαστημόπλοιο Bloboborian Alphα διέσχιζε με χάρη τον αρχαίο σκουπιδότοπο της πρώτης διαστημικής εποχής. Η αποστολή του ήταν να δημιουργήσει ένα μαγνητικό πλέγμα περιμετρικά των σκουπιδιών και να τα βάλει σε πολλαπλή πλανητική επιταχυντική τροχιά που θα κατέληγε στον ορίζοντα μίας μαύρης τρύπας. Δύο μέρες αργότερα ο Blob κατάφερε να το προφέρει και δύο μέρες αργότερα κατάφερε να το δώσει στον υπολογιστή, για να του εξηγήσει τι σημαίνει. Ο Υπολογιστής ξενέρωσε την ζωή του γιατί το δράμα αυτό το είχε ξαναζήσει και επέλεξε να δώσει την εξήγηση με πολύ απλά λογάκια.
[ ΕΧΕΙΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑΡΑ ]
Ενθουσιασμένος ο Captain Blob που θα πήγαινε στην ανακύκλωση (?) έκατσε μπροστά από τον υπολογιστή για να ορίσει τις τροχιές. Τρεις ώρες αργότερα και απόλυτα ικανοποιημένος που έκανε μία γραμμή, ο καπετάνιος πήγε να αναπαυθεί στο δωμάτιό του. Έβαλε το σκάφος στον αυτόματο πιλότο και του είπε να μην κοιμηθεί όπως την άλλη φορά, και πήγε για ύπνο.
Το όνειρο του ήταν βαθύ και βαρετό. Πάντα ήθελε να γίνει καπετάνιος και τώρα που τα κατάφερε δεν είχε τι να ονειρευτεί.
<<Μακαρι να έβαζα αλλον ένα στόχο στην ζωή μου>> σκέφτηκε και τον ξύπνησε ο ήχος κινδύνου του πλοίου. Έτρεξε μέχρι την γέφυρα και ρώτησε τον υπολογιστή.
<<Τι έγινε; Γιατί είναι αυτό το φώς πάνω απο το κεφάλι μου;>>
[ ΓΙΑΤΙ ΠΑΜΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ. ΚΑΛΑ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΒΑΛΕΣ?]
Το μικρό εκνευριστικό κόκκινο φωτάκι αιωρούταν πάνω από το κεφάλι του και του θύμιζε ότι είχε κάνει μαλακία. Λόγο οικονομικών περικοπών για την προμήθεια περισσότερης κέτσαπ, ο καπετάνιος είχε ζητήσει να βγουν οι μεγάλες κόκκινες λάμπες κινδύνου και να αντικατασταθούν με ατομικές μονάδες έντονου εκνευρισμού.
[ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ ΠΑΜΕ ΚΑΠΑΚΙ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ. ΣΥΝΤΟΝΙΣΟΥ!]
Ο καπετάνιος κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε από τον χειριστή φωτισμού να αλλάξει το χρώμα σε γαλάζιο.
Το σκάφος άρχισε να μπάζει νερά. Η βαρύτητα της μαύρης τρύπας άρχισε να έλκει το Blobotorian Alphα σαν να ήταν μαγιονέζα σε πατάτες, και ο υπολογιστής άρχισε να παίζει τραγούδια από τα 70’s. O Blob ποτέ δεν ήταν απαισιόδοξος αλλά εκείνη την στιγμή έπαψε να πιστεύει ότι ι will survive και καταπιάστηκε στην συγγραφή της αυτοκρατορίας του.
Οι λέξεις έχαναν το νόημά τους και η αυτοβιογραφία έγινε αυτοκρατορία
Τα χρώματα έγιναν πάλι κόκκινα και ο ηλεκτρολόγος απολύθηκε.
Οι γεύσεις έγιναν μοβ και το διάστημα έκανε παρέα στην τελεία.
Ο Captain Blob σοβαρεύτικε, συνοφρυώθηκε και έστειλε ένα δολοφονικό βλέμμα στην μεγάλη οθόνη που συνέχιζε να δείχνει μαύρο. Τότε, μετά από πολύ σκέψη, σηκώθηκε από την θέση του και έδωσε την σημαντικότερη εντολή της καριέρας του.
Ήταν όμως πολύ αργά. Η εντολή δεν έφυγε ποτέ από τα χείλη του γιατί ο χρόνος είχε αρχίσει να σταματά. Και να σταματά. Και να σταματά. Και στο τέλος όλα πάγωσαν. Γιατί κάποιος είχε ανοίξει το παράθυρο για να ξεφύγει από την μαύρη τρύπα. Σε λίγο όλα θα ήταν παρελθόν και ο Captain Blob είχε μια φαϊνή ιδέα. Ξήλωσε ένα κουμπί απο την στολή του και το άφησε να πέσει, και αυτό έπεσε. Χμμ σκέφτηκε.
<<Υπολογιστή, σταμάτα την τεχνητή βαρύτητα>>
Ο Blob έβγαλε αλλο ενα κουμπί και το άφησε να πέσει. Αυτό ομως εξαφανίστηκε πρίν φτάσει στο πάτωμα και την θέση του πήρε μία πάπια. O καπετάνιος κατάλαβε τι έπρεπε να κάνει. Τώρα που βρισκόταν μέσα στη μαύρη τρύπα και θα καθόταν να ανακαλύψει τους κανόνες που τη χαρακτήριζαν. Πήγε λοιπόν στην βιβλιοθήκη και έπιασε ένα μεγάλο βιβλίο που λεγόταν: “Τσελεμεντές” και το άφησε. Μετά έπιασε την ‘‘Ιστορία των ανακαλύψεων’’ και ο Blob ανακάλυψε οτι είχε κάνει μια σημαντική ανακάλυψη. Άρχισε λοιπόν να κάθεται κάτω από μηλιές, να πετάει χαρταετό με κλειδιά στην καλούμπα, να κάνει μπάνιο με ένα χρυσό στέμμα και να κοιτάει επίμονα έναν πλάτανο.
Δημιούργησε από την αρχή τις αρχές της φιλοσοφίας και της κριτικής σκέψης, έστειλε δορυφόρο σε τροχιά και τερμάτισε το pac man. Έφτιαξε μία σαντουιτσάρα από μία συνταγή που δεν είχε ο τσελεμεντές και αφού το έφαγε, ανακάλυψε νέα και εντυπωσιακά βάθη βαρεμάρας.
Ξαφνικά, μια επιφοίτηση! Θα μπορούσε να φάει όλο το σάντουιτς, μετά να γυρίσει πίσω στον χρόνο πριν φάει το σάντουιτς και να το ξαναφάει, να το επαναλάβει αυτό μέχρι να σκάσει, και μετά να γυρίσει στο πριν φάει την πρώτη μπουκιά του πρώτου σάντουιτς και να διατηρήσει έτσι την θαυμαστή κορμάρα του.
Πρέπει να είχε περάσει αρκετή ώρα γιατί πέρναγε για ώρα. Ο Blob κοιτούσε το ρολόι του και περίμενε τον κούκο να κουκίσει για να πάει μία και να δεί batman στην tv αλλά μάλλον είχε περάσει η ώρα ο batman πρέπει να είχε πέθανε από γεράματα.
Αυτά και άλλα πολλά άκυρα και εκνευριστικά συνέβησαν μέσα στην μαύρη τρύπα και ο captain Blob απέκτησε άπειρη γνώση. Μόνο το σάντουιτς του είχε πάρει μία χιλιετία, αφού δεν ήξερε να κόψει τη μουστάρδα. Τέλος πάντων κάποια στιγμή αποφάσισε να βγει από την τρομερή αυτή βαρητική έλξη και να πει στον κόσμο για τα κατορθώματα, τις ανακαλύψεις, τα έργα και τις νύχτες του.
<<Υπολογιστή. Βαρέθηκα. Βγάλε μας από εδώ.>>
[ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΦΙΛΕ ΣΟΒΑΡΑ? ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΠΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΠΕΙ...]
<<Υπολογιστή παραφέρεσαι. Βρες την τροχιά των ελαχίστων τετραγώνων για να βγούμε από εδώ μέσα.>>
[ΒΑΓΓΕΛΗ]
<<Τι Βαγγέλη;>>
[ΔΕΝ ΜΕ ΛΕΝΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ. ME ΛΕΝΕ ΒΑΓΓΕΛΗ]
Ουάου, σκέφτηκε ο Blob. <<Είμαστε εδώ τόσο καιρό που ο υπολογιστής εξελίχθηκε σε τεχνητή νοημοσύνη...>>
[ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΜΕ ΛΕΝΕ ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ! ΤΟ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ MANUAL!]
Το manual του υπολογιστή - Βαγγέλη βρίσκεται στην ιδιωτική συλλογή της Blobotorian Public Libary και θα εκδοθεί λιαν συντόμως από την ίδια σε ηλεκτρονική μορφή.
Το VAGELI άναψε τις τουρμπίνες του Blobotorian Alpha και άφησε την οργή του διαστήματος να βρυχηθεί στο άπειρο. Το Blobotorian Alpha έτρεμε από την δύναμη που το έσπρωχνε και το πλήρωμα νόμιζε οτι μάλλον θα είχαν λασκάρει οι βίδες.
<<Υπολογιστή πού βρισκόμαστε;>>
…...
<<Υπολογιστή!>>
…..
<<Ελα βρε Βαγγελάκη που κάνεις και ναζάκια. Πού είμαστε, θες να μου πεις;>>
Δυστυχώς ο Blob μέσα στην άπειρη σοφία του είχε αμελήσει να συμπεριλάβει στους υπολογισμούς του την ελκτική δύναμη της μαύρης τρύπας που είναι λίγο παραπάνω από άπειρο.
Οι τουρμπίνες είχαν καταστραφεί ολοσχερώς και μέχρι το πλήρωμα να βιδώσει όλες τις βίδες με το ένα κατσαβίδι που έκανε, θα είχε πεθάνει δύο φορές το σύμπαν.
[ΔΙΑΝΥΣΑΜΕ ΜΗΔΕΝ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝ ΜΕΤΡΑ. ΝΑ ΤΑ ΑΘΡΟΙΣΩ?]
<<Πρέπει να βρώ μία λύση.>>
Σκέφτηκε ο Blob.
<< Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ πέρα μέχρι να πεθάνει το σύμπαν. >>
Και έπεσε για ύπνο.
Πριν αρχίσετε να λέτε τον καπετάνιο ‘’τεμπέλη, χαζομέρη’’ και άλλα όμορφα κοσμητικά επίθετα, να σας θυμίσω οτι οι μεγαλύτερες επιφοιτήσεις έρχονται την ώρα του ύπνου.
Και της τουαλέτας μερικές φορές, όπως επίσης και την ώρα που γκούχου-γκούχου. Καμία όμως από αυτές τις περιπτώσεις δεν ευνοεί την παρουσία σημειωματαρίου ιδεών, και άρα είναι καλύτερο να πέσεις για ύπνο και άμα σου έρθει κάτι σου ήρθε. Όπως και στην τουαλέτα τα πρωινά της Κυριακής.
Τέσσερις ώρες μετά ο Captain Blob επινόησε μια μεθοδολογία για την θεραπεία της αϋπνίας που περιλαμβάνει ένα ποτήρι τσάι, ένα μπισκότο σοκολάτας, και έναν καλό ύπνο.
Κατά τα άλλα τίποτα.
Τελικά λύση δόθηκε από έναν λαθρεπιβάτη που έχοντας αποκτήσει εμπειρία από άλλα σκάφη ευλογημένα με παρόμοιου επιστημονικού επιπέδου καπετάνιους, απέδειξε οτι έπρεπε να επιστρέψουν στο χρονικό σημείο που γεννήθηκε ο καπετάνιος και να τον σφάξουν πριν αναλάβει καθήκοντα μαζικής καταστροφής σε τροχιά.
Η ιδέα αν και καλή, απορρίφθηκε από το πλήρωμα μίας και τους άρεσε πολύ η κέτσαπ και επέλεξαν να γυρίσουν μέχρι το σημείο όπου όρισε την μοιραία εκείνη τροχιά ο Blob.
Το ταξίδι στον χωροχρόνο πάντα γοήτευε τους επιστήμονες και μερικούς ονειροπόλους. Πολλοί πιστεύουν οτι είναι αδύνατο να παίξεις με τον χρόνο και σαν επιχειρήματα προβάλλουν π.χ. τον παραλογισμό του να βλέπεις ένα ποτήρι να γεμίζει μία κανάτα, όσο ο χρόνος γυρίζει πίσω.
Άλλοι πάλι πιστεύουν οτι οι άνθρωποι κατάγονται από εξωγήινα όντα που έχουν τελειοποιήσει το διαστημικό ταξίδι και κάποια στιγμή θα επιστρέψουν στην Γη. Άλλοι πάλι πιστεύουν σε ένα θεό πατέρα παντοκράτορα και εγώ πιστεύω οτι ο σφουγγαράκης τα σπάει.
Μέσα στον άπειρο χρόνο που είχε ο Blob στην μέση της μαύρης τρύπας, μπόρεσε και έλυσε όλα αυτά τα προβλήματα με απλή λογική και βατή μεθοδολογία. Κοινώς με ό,τι βρήκε στην τουαλέτα.
Αχίλλειος πτέρνα του εγχειρήματος της επιστροφής στον χρόνο, ήταν η αδυναμία μεταφοράς της μνήμης των όσων έγιναν, με φυσικό αποτέλεσμα να πέσουν πάλι μέσα στην μαύρη τρύπα.
Τελικά χρειάστηκε να πεθάνει το σύμπαν (μερικοί πιστεύουν από βλακεία ή βαρεμάρα) για να απελευθερωθεί το Blobotorian Alpha από τα μαγνητικά δεσμά του.
Εδώ θα μου πείτε, οτι η ιστορία καταλήγει σε αδιέξοδο. Θα σας δώσω μία ευκαιρία για να καταλάβετε το λάθος όμως στον συλλογισμό σας.
Λοιπόν, πιάστε τον χάρακα με το χέρι που γράφετε, και με το μολύβι διαγράψτε μία ευθεία μέχρι το σημείο που βρίσκεται η μπλε πλευρά της γόμας. Ωραία, τώρα κάντε το ίδιο αλλά αυτή την φορά πάνω στο χαρτί.
Αν πήρατε χαρτί και μολύβι, γόμα και χάρακα όπως σας ζητήθηκε στην αρχή, θα έχετε τώρα την λύση μπροστά σας.
Αν όχι, μην μου σπάτε τα νεύρα, δεν φταίω εγώ αν εσείς δεν έρχεστε στο μάθημα όπως πρέπει. Να μάθετε να κάνετε αυτό που σας λένε και μετά να παραπονιέστε για τον περίεργο λόγο μου και την χαοτική λογική μου.
Αλλά δεν πειράζει, γιατί όπως έλεγε κάθε δάσκαλος που έκανε το λάθος να με ρωτήσει τι ώρα είναι,
<< Είσαι έξυπνο παιδί, απλά δεν διαβάζεις.>>
Sunday, February 6, 2011
Φώτης Ο Πότης Ιππότης
Ενα ξεχασμένο βιβλίο είκοσι σελίδων που πρόσφατα προστέθηκε στην γιγάντια blobotorian library.
Σημείωση: Το κείμενο είναι ημιτελές και κόβεται απότομα. Φήμες θέλουν τον μοναχό blob να σφαγιάζεται απο τούρκους καταδρομείς του battlefield earth πρίν προλάβει να τελειώσει το έργο του.
Ευθύνη φέρει ο αναγνώστης και μόνο αυτός.
Σημείωση: Το κείμενο είναι ημιτελές και κόβεται απότομα. Φήμες θέλουν τον μοναχό blob να σφαγιάζεται απο τούρκους καταδρομείς του battlefield earth πρίν προλάβει να τελειώσει το έργο του.
Ευθύνη φέρει ο αναγνώστης και μόνο αυτός.
http://sharebee.com/e977dcb9
train wreck
In full resolution : http://vsoh.com/a0:2rix.jpg/
Friday, February 4, 2011
Thursday, February 3, 2011
The Blobotorian Library Foundation
Η πρώτη τέτοια ελεύθερη έκδοση αποτελεί μία μελέτη του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου της χώρας μας και το πώς αυτό καθορίζει τον τρόπο που ζούμε.
Γραμμένο με απλό λόγο, το βιβλίο αυτό αποτελεί απαραίτητο εφόδιο για την ζωή την δική μας αλλά και των αγαπημένων μας.
http://sharebee.com/2495f92c
Friday, January 28, 2011
Captain Blob Stardate 00002
Captain’s Blob Stardate 00002
Encounter With an alien Species
Το Blobotorian Alphα διέσχιζε τολμηρά το μαύρο άγνωστο τίποτα και ο καπετάνιος του έκοβε τα νύχια του.
[Captain Blob On The Bridge]
<<Οχι, στο δωμάτιό μου είμαι!>>
Μερικά λεπτά αργότερα ο Blob κοιτούσε με απορία την μεγάλη οθόνη στη γέφυρα.
<<Γιατί δεν δείχνει τίποτα; Δεν ειναι στην πρίζα;>>
<<Δεν φταίει η οθόνη καπετάνιε. Το διάστημα φταίει που είναι ολόμαυρο.>>
<<Να φωνάξουμε τον τεχνικό.>>
Ένα μήνυμα εμφανίστηκε στο κινητό του καπετάνιου. Γεμάτος περιέργεια ο Blob το διάβασε δυνατά.
[ ΠΡΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΚΑΦΟΣ. ΦΩΝΑΖΩ ΩΡΕΣ ΤΩΡΑ. ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΑΝΕΤΕ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ?]
O καπετάνιος είπε να απαντήσει.
[Sorry εκοβα τα νύχια μου. Γιατί δεν μιλάς στην κύρια συχνότητα;]
[ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ OFFLINE!]
[Sorry κατέβαζα torrents. λολ, που είσαι;]
[ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΤΡΑΚΑΡΕΙ ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΡΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!]
[Παρατηρητήριο, γιατί δεν με ενημέρωσες;]
[Καπετάνιο, γιατί μου στέλνεις sms?]
Αρκετό roaming αργότερα...
Ο Captain Blob μαζί με τον έμπιστο του κομπάρσο που δεν σας λέμε το όνομά του, περιμένουν την άφιξη των εξωγήινων εκπροσώπων στον διάδρομο προσγείωσης.
<<Καπετάνιε, μήπως να μήν είμαστε στον διάδρομο γιατί θα μας λιώσει το σκάφος όταν ερθει;>>
Ο Captain Blob μαζί με τον έμπιστο του κομπάρσο που δεν σας λέμε το όνομά του, περιμένουν την άφιξη των εξωγήινων εκπροσώπων κοντά στον διάδρομο προσγείωσης.
<<Καπετάνιο;>>
<<Ναι κομπάρσε.>>
<<Μηπως αργούν; Τι λές;>>
Ο Blob ανοίγει τον ασύρματο.
<<Γέφυρα, σε ποιό διάδρομο είπαμε θα ερθουν;>>
<<Στον ανατολικό, στις αφίξεις.>>
Ο Βlob κλείνει τον ασύρματο.
<<Φτου!>>
Η μικρή άτρακτος γλιστρούσε αθόρυβα προς το επιβλητικό σκάφος με τον ανίκανο καπετάνιο. Μέσα βρίσκονταν τρεις τίγρεις και τρία τιγράκια, και τα δύο αφεντικά τους. Ο Κλικ και ο Κλακ.
<<Κλάκ, νομίζω οτι φτάσαμε.>>
<<Γιατί το λές αυτό;>>
<<Γιατί βλέπω μια μουτσούνα στο τζάμι να μας χαιρετά.>>
Πράγματι ο Captain Blob δείχνοντας υπερβάλλων ζήλο, είχε ζούπηξει την μούρη του κομπάρσου στο τζάμι της ατράκτου για να δείξει σεβασμό και ανυπομονησία. Δευτερόλεπτα αργότερα ο κομπάρσος πέθανε από ασφυξία και εδώ καταλαβαίνετε γιατί δεν θα είχε νόημα να σας έλεγα το όνομά του.
Λίγο αργότερα στο δείπνο...
Ο Captain Blob είχε επιλέξει μία στρατηγικά υπέροχη θέση για τον ίδιο και τον σύμβουλό του στο τραπέζι. Έδινε την ψευδαίσθηση του ύψους και κατά συνέπεια της υπεροχής και της ανδρείας. Πίσω ακριβώς βρισκόταν μια ολογραφική προβολή με όλο το γνωστό σύμπαν, τους πλανήτες και τις τροχιές τους, καθώς και προβλέψεις για τα ζώδια. Οι δύο φιλοξενούμενοι Ονκ θα είχαν πραγματικά εντυπωσιαστεί, άμα υπήρχε δίπλα του και ο σύμβουλός, που θα έδινε την εντύπωση του παντογνώστη τεχνικού του σκάφους δίπλα σε όλα αυτά τα κουμπάκια και τους μοχλούς. Είχε όμως πεθάνει λίγο πριν από ασφυξία.
Το μεγάλο ελλειπτικό τραπέζι χαρακτηριζόταν από το σχήμα του που ήταν ελλειπτικό. Κατά μήκος της περιμέτρου του μία λεπτή λωρίδα υλικού υποχώρησε αποκαλύπτοντας σταδιακά μια σειρά από πιάτα γεμάτα με κάθε λογής φαγητά. Ο Captain Blob έκρυψε ένα χαμόγελο ικανοποίησης και έψαξε να δει τον εντυπωσιασμό στα πρόσωπα των καλεσμένων του.
Χρειάστηκε λίγα δευτερόλεπτα για να παρατηρήσει ότι τα πραγματικά καλά πιάτα ήταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και το σχήμα του κάθε άλλο παρά διευκόλυνε την πρόσβαση σε αυτά.
Οι Ονκ εντυπωσιάστηκαν! Έβγαλαν από την τσέπη τους κάτι που θα έμοιαζε με σαλιάρα και άρχισαν να καταβροχθίζουν το τραπέζι.
Οι Ονκ δεν χρειάζονται τροφή. Απλά δεν το ξέρουν. Νομίζουν οτι αν δεν φάνε κάτι θα πεθάνουν αλλά κανείς δεν έμεινε νηστικός αρκετά για να το μάθει. Για αυτούς το στομάχι ειναι ενα τμήμα του εγκεφάλου τους. Ότι τρώνε το διασπούν σε πληροφορία και έτσι μαθαίνουν τα πάντα για το αντικείμενο και αυτόν που το κατασκεύασε.
Σε κάθε ευκαιρία τρώνε οτι έχει σχέση με το φαι, εκτός από το φαι, για να πάρουν ‘’μια γέυση’’ από τον κάθε πολιτισμό. Ένας μύθος τους θέλει να τρώνε ολόκληρο μουσείο αρχαιοτήτων γιατί δεν είχαν όρεξη να διαβάσουν τα ταμπελάκια με τις πληροφορίες.
Ο βασικός λόγος που χάζεψαν σαν λαός είναι καθαρά διατροφικός. Δεν υπάρχει πια κάτι έξυπνο να φάνε εδώ και αιώνες.
Ο Blob έμεινε αποσβολομένος απο την μανία που οι δυο διαπλανητικοί καλεσμένοι χλαπάκιαζαν το τραπέζι. Επέλεξε όμως να μην αντιδράσει και προσβάλλει την πρώτη εξωγίηνη φυλή που γνώρισε η ανθροπώτητα. Και με αυτή την σκέψη αποφάσισε να επικοινωνήσει με την Γή. Επειδή όμως είναι πλανήτης επέλεξε να μιλήσει με την Βάσο, που δούλευε στο πλανητικό PR.
O Captain Blob είχε επιλέξει μια στρατηγικά υπέροχη θέση για τις βίντεο-κλήσεις του.
Στην άλλη άκρη της γραμμής θα φαινόντουσαν όλα τα τρόπαια και μετάλλια που δεν είχε κερδίσει στη μάχη, φωτογραφίες από την διαστημική ακαδημία και μια γιγαντοαφίσα με τη φάτσα της μάνας του.
Στρογγυλοκάθισε στην θέση του, κούμπωσε το πουκάμισο μέχρι επάνω και άπλωσε το χέρι του μέχρι το τηλέφωνο. Κρίμα που δεν ήταν βιντεοτηλέφωνο.
Η ομιλία τους δεν κράτησε πολύ γιατί η Βάσο έλλειπε. Παρόλα αυτά της άφησε ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή που της έλεγε οτι δεν του άρεσε καθόλου η ηχογράφηση που είχε για μήνυμα, και της ζητούσε οδηγίες για το πως να ανταποκριθεί στην αίτηση των Ονκ να τους αφήσει να φάνε τμήμα του σκάφους. Απάντηση από την Βάσο δεν ήρθε ποτέ και ο Captain Blob αναγκάστηκε να λάβει πρωτοβουλία, κάτι που του την έδινε γιατί του έφερνε φαγούρα.
Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μία παρέμβαση.
Οκ την έκανα.
Η Βάσο ήταν πιθανότατα ο σημαντικότερος, αν όχι ο μοναδικός λόγος που η Γη είχε πάντα ψυχρές σχέσεις με το υπόλοιπο σύμπαν. Ως μοναδικός υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσης ολόκληρου του πλανήτη είχε φροντίσει να περάσει την γκρίνια και την μιζέρια της για την ζωή σε όσους έκαναν παρέα μαζί της. Και δεν εννοώ τους φίλους της, γιατί προφανώς δεν έχει, εννοώ τις αποικίες στους κοντινούς πλανήτες.
Φήμες θέλουν την σεληνιακή βάση να ξεμένει από αποθέματα οξυγόνου μία τρίτη βράδυ που δεν της είπαν ‘’καληνύχτα’’ και τον πρώην διαστημικό σταθμό MIR να ‘’μπαίνει’’ σε τροχιά αυτοκτονίας, όταν η Βάσο ήταν στις ημέρες της.
Χωρίς σαφή απάντηση από την Γη λοιπόν, ο Captain Blob είχε το βαρύ καθήκον να σκεφτεί μόνος του και αυτό το έφερε φαγούρα. Αποφάσισε να κάνει ένα tour τους Ονκ μέσα στο σκάφος και να τους αφήσει να αποφασίσουν ποιο τμήμα θα τους άρεσε να δοκιμάσουν.
Η Ξενάγηση ξεκίνησε με την κουζίνα. Το δεύτερο αγαπημένο του μέρος, και πιθανότατα το μοναδικό που είχε δει από κοντά.
Οι Ονκ δεν εντυπωσιάστηκαν.
Μετά πήγαν στο παρατηρητήριο όπου το μόνο που φαινόταν ήταν μητρικό σκάφος των Ονκ και αυτό ήταν κάτι που το είχαν μάλλον ξαναδεί.
Ο Blob εντυπωσιάστηκε.
Σειρά είχε ο αντιδραστήρας πρωτονίων που είχε σε φωτογραφία όταν είχε πάει παιδική εκδρομή. Από τότε δεν τον άφησαν να ξαναπλησιάσει τίποτα που να έχει έστω και ελάχιστη σημασία για την επιβίωση του πληρώματος, και αρκέστηκαν να παρατηρούν από την πόρτα της εισόδου.
Που ήταν Κλειστή.
Οι Ονκ δεν εντυπωσιάστηκαν και πιθανότατα ούτε και εσείς.
Τέλος έφτασαν στην αίθουσα τροπαίων του καπετάνιου και εκεί οι Ον εντυπωσιάστηκαν.
Άρχισαν λοιπόν να μασουλάνε από εδώ και από εκεί αλλά τίποτα από αυτά δεν είχε γεύση εξυπνάδας. Ούτε καν ίχνη. Ο Κλικ σταμάτησε να μασουλάει πριν από τον Κλακ, που είχε στουμπώσει το στόμα του με το τρόπαιο βλακώδους ανδρείας, και είπε στον καπετάνιο οτι ήρθε η ώρα να φύγουν γιατί είχαν αφήσει το μάτι της τίγρης ανοιχτό.
Έτσι η ανθρωπότητα δεν θα μασουλιώταν ποτέ από τους Ονκ και το μέλλον διαγραφόταν λαμπρό για τη Γη και τις αποικίες της. Αργότερα μία αναζήτηση στην Spacepedia θα έδειχνε τα παρακάτω.
--------------------------------------- Spacepedia: ---------------------------------------
Info For Those Too Cheap To Buy A Real Encyclopedia
>Onk. Class: Outer Spieces.
>No Info Found.
Ευτυχώς που ο εξυπνότερος αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας ήταν ο Captain Blob.
Η ανθρωπότητα ευγνωμονεί την βλακεία του.
Encounter With an alien Species
Το Blobotorian Alphα διέσχιζε τολμηρά το μαύρο άγνωστο τίποτα και ο καπετάνιος του έκοβε τα νύχια του.
[Captain Blob On The Bridge]
<<Οχι, στο δωμάτιό μου είμαι!>>
Μερικά λεπτά αργότερα ο Blob κοιτούσε με απορία την μεγάλη οθόνη στη γέφυρα.
<<Γιατί δεν δείχνει τίποτα; Δεν ειναι στην πρίζα;>>
<<Δεν φταίει η οθόνη καπετάνιε. Το διάστημα φταίει που είναι ολόμαυρο.>>
<<Να φωνάξουμε τον τεχνικό.>>
Ένα μήνυμα εμφανίστηκε στο κινητό του καπετάνιου. Γεμάτος περιέργεια ο Blob το διάβασε δυνατά.
[ ΠΡΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΚΑΦΟΣ. ΦΩΝΑΖΩ ΩΡΕΣ ΤΩΡΑ. ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΑΝΕΤΕ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑ?]
O καπετάνιος είπε να απαντήσει.
[Sorry εκοβα τα νύχια μου. Γιατί δεν μιλάς στην κύρια συχνότητα;]
[ ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ OFFLINE!]
[Sorry κατέβαζα torrents. λολ, που είσαι;]
[ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΤΡΑΚΑΡΕΙ ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΡΝΕΙΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!]
[Παρατηρητήριο, γιατί δεν με ενημέρωσες;]
[Καπετάνιο, γιατί μου στέλνεις sms?]
Αρκετό roaming αργότερα...
Ο Captain Blob μαζί με τον έμπιστο του κομπάρσο που δεν σας λέμε το όνομά του, περιμένουν την άφιξη των εξωγήινων εκπροσώπων στον διάδρομο προσγείωσης.
<<Καπετάνιε, μήπως να μήν είμαστε στον διάδρομο γιατί θα μας λιώσει το σκάφος όταν ερθει;>>
Ο Captain Blob μαζί με τον έμπιστο του κομπάρσο που δεν σας λέμε το όνομά του, περιμένουν την άφιξη των εξωγήινων εκπροσώπων κοντά στον διάδρομο προσγείωσης.
<<Καπετάνιο;>>
<<Ναι κομπάρσε.>>
<<Μηπως αργούν; Τι λές;>>
Ο Blob ανοίγει τον ασύρματο.
<<Γέφυρα, σε ποιό διάδρομο είπαμε θα ερθουν;>>
<<Στον ανατολικό, στις αφίξεις.>>
Ο Βlob κλείνει τον ασύρματο.
<<Φτου!>>
Η μικρή άτρακτος γλιστρούσε αθόρυβα προς το επιβλητικό σκάφος με τον ανίκανο καπετάνιο. Μέσα βρίσκονταν τρεις τίγρεις και τρία τιγράκια, και τα δύο αφεντικά τους. Ο Κλικ και ο Κλακ.
Ο Κλίκ ήταν μεσήλικας της φυλής των Ονκ. Η Ονκ ήταν η ποίο έξυπνη φυλή στον γαλαξία μέχρι που χάζεψε. Ήταν πασίγνωστοι για τις ξεχωριστές τους διατροφικές συνήθειες. Οι άνθρωποι όμως δεν τους γνώρισαν ποτέ αφού ζούσαν στο άγνωστο διάστημα και άρα δεν θα αναφέρουμε από τώρα τις συνήθειές τους. Να περιμένετε λίγο μέχρι το δείπνο.
Ο Κλικ φορούσε ένα ημίψηλο καπέλο και ένα χρυσοκεντημένο πανωφόρι για να ξεχωρίζει από τον Κλακ. Ο Κλακ ήταν νεότερος και ηλιθιότερος και φόραγε ακριβώς τα ίδια για να ξεχωρίζει από τον Κλικ. <<Κλάκ, νομίζω οτι φτάσαμε.>>
<<Γιατί το λές αυτό;>>
<<Γιατί βλέπω μια μουτσούνα στο τζάμι να μας χαιρετά.>>
Πράγματι ο Captain Blob δείχνοντας υπερβάλλων ζήλο, είχε ζούπηξει την μούρη του κομπάρσου στο τζάμι της ατράκτου για να δείξει σεβασμό και ανυπομονησία. Δευτερόλεπτα αργότερα ο κομπάρσος πέθανε από ασφυξία και εδώ καταλαβαίνετε γιατί δεν θα είχε νόημα να σας έλεγα το όνομά του.
Λίγο αργότερα στο δείπνο...
Ο Captain Blob είχε επιλέξει μία στρατηγικά υπέροχη θέση για τον ίδιο και τον σύμβουλό του στο τραπέζι. Έδινε την ψευδαίσθηση του ύψους και κατά συνέπεια της υπεροχής και της ανδρείας. Πίσω ακριβώς βρισκόταν μια ολογραφική προβολή με όλο το γνωστό σύμπαν, τους πλανήτες και τις τροχιές τους, καθώς και προβλέψεις για τα ζώδια. Οι δύο φιλοξενούμενοι Ονκ θα είχαν πραγματικά εντυπωσιαστεί, άμα υπήρχε δίπλα του και ο σύμβουλός, που θα έδινε την εντύπωση του παντογνώστη τεχνικού του σκάφους δίπλα σε όλα αυτά τα κουμπάκια και τους μοχλούς. Είχε όμως πεθάνει λίγο πριν από ασφυξία.
Το μεγάλο ελλειπτικό τραπέζι χαρακτηριζόταν από το σχήμα του που ήταν ελλειπτικό. Κατά μήκος της περιμέτρου του μία λεπτή λωρίδα υλικού υποχώρησε αποκαλύπτοντας σταδιακά μια σειρά από πιάτα γεμάτα με κάθε λογής φαγητά. Ο Captain Blob έκρυψε ένα χαμόγελο ικανοποίησης και έψαξε να δει τον εντυπωσιασμό στα πρόσωπα των καλεσμένων του.
Χρειάστηκε λίγα δευτερόλεπτα για να παρατηρήσει ότι τα πραγματικά καλά πιάτα ήταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και το σχήμα του κάθε άλλο παρά διευκόλυνε την πρόσβαση σε αυτά.
Οι Ονκ εντυπωσιάστηκαν! Έβγαλαν από την τσέπη τους κάτι που θα έμοιαζε με σαλιάρα και άρχισαν να καταβροχθίζουν το τραπέζι.
Οι Ονκ δεν χρειάζονται τροφή. Απλά δεν το ξέρουν. Νομίζουν οτι αν δεν φάνε κάτι θα πεθάνουν αλλά κανείς δεν έμεινε νηστικός αρκετά για να το μάθει. Για αυτούς το στομάχι ειναι ενα τμήμα του εγκεφάλου τους. Ότι τρώνε το διασπούν σε πληροφορία και έτσι μαθαίνουν τα πάντα για το αντικείμενο και αυτόν που το κατασκεύασε.
Σε κάθε ευκαιρία τρώνε οτι έχει σχέση με το φαι, εκτός από το φαι, για να πάρουν ‘’μια γέυση’’ από τον κάθε πολιτισμό. Ένας μύθος τους θέλει να τρώνε ολόκληρο μουσείο αρχαιοτήτων γιατί δεν είχαν όρεξη να διαβάσουν τα ταμπελάκια με τις πληροφορίες.
Ο βασικός λόγος που χάζεψαν σαν λαός είναι καθαρά διατροφικός. Δεν υπάρχει πια κάτι έξυπνο να φάνε εδώ και αιώνες.
Ο Blob έμεινε αποσβολομένος απο την μανία που οι δυο διαπλανητικοί καλεσμένοι χλαπάκιαζαν το τραπέζι. Επέλεξε όμως να μην αντιδράσει και προσβάλλει την πρώτη εξωγίηνη φυλή που γνώρισε η ανθροπώτητα. Και με αυτή την σκέψη αποφάσισε να επικοινωνήσει με την Γή. Επειδή όμως είναι πλανήτης επέλεξε να μιλήσει με την Βάσο, που δούλευε στο πλανητικό PR.
O Captain Blob είχε επιλέξει μια στρατηγικά υπέροχη θέση για τις βίντεο-κλήσεις του.
Στην άλλη άκρη της γραμμής θα φαινόντουσαν όλα τα τρόπαια και μετάλλια που δεν είχε κερδίσει στη μάχη, φωτογραφίες από την διαστημική ακαδημία και μια γιγαντοαφίσα με τη φάτσα της μάνας του.
Στρογγυλοκάθισε στην θέση του, κούμπωσε το πουκάμισο μέχρι επάνω και άπλωσε το χέρι του μέχρι το τηλέφωνο. Κρίμα που δεν ήταν βιντεοτηλέφωνο.
Η ομιλία τους δεν κράτησε πολύ γιατί η Βάσο έλλειπε. Παρόλα αυτά της άφησε ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή που της έλεγε οτι δεν του άρεσε καθόλου η ηχογράφηση που είχε για μήνυμα, και της ζητούσε οδηγίες για το πως να ανταποκριθεί στην αίτηση των Ονκ να τους αφήσει να φάνε τμήμα του σκάφους. Απάντηση από την Βάσο δεν ήρθε ποτέ και ο Captain Blob αναγκάστηκε να λάβει πρωτοβουλία, κάτι που του την έδινε γιατί του έφερνε φαγούρα.
Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μία παρέμβαση.
Οκ την έκανα.
Η Βάσο ήταν πιθανότατα ο σημαντικότερος, αν όχι ο μοναδικός λόγος που η Γη είχε πάντα ψυχρές σχέσεις με το υπόλοιπο σύμπαν. Ως μοναδικός υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσης ολόκληρου του πλανήτη είχε φροντίσει να περάσει την γκρίνια και την μιζέρια της για την ζωή σε όσους έκαναν παρέα μαζί της. Και δεν εννοώ τους φίλους της, γιατί προφανώς δεν έχει, εννοώ τις αποικίες στους κοντινούς πλανήτες.
Φήμες θέλουν την σεληνιακή βάση να ξεμένει από αποθέματα οξυγόνου μία τρίτη βράδυ που δεν της είπαν ‘’καληνύχτα’’ και τον πρώην διαστημικό σταθμό MIR να ‘’μπαίνει’’ σε τροχιά αυτοκτονίας, όταν η Βάσο ήταν στις ημέρες της.
Χωρίς σαφή απάντηση από την Γη λοιπόν, ο Captain Blob είχε το βαρύ καθήκον να σκεφτεί μόνος του και αυτό το έφερε φαγούρα. Αποφάσισε να κάνει ένα tour τους Ονκ μέσα στο σκάφος και να τους αφήσει να αποφασίσουν ποιο τμήμα θα τους άρεσε να δοκιμάσουν.
Η Ξενάγηση ξεκίνησε με την κουζίνα. Το δεύτερο αγαπημένο του μέρος, και πιθανότατα το μοναδικό που είχε δει από κοντά.
Οι Ονκ δεν εντυπωσιάστηκαν.
Μετά πήγαν στο παρατηρητήριο όπου το μόνο που φαινόταν ήταν μητρικό σκάφος των Ονκ και αυτό ήταν κάτι που το είχαν μάλλον ξαναδεί.
Ο Blob εντυπωσιάστηκε.
Σειρά είχε ο αντιδραστήρας πρωτονίων που είχε σε φωτογραφία όταν είχε πάει παιδική εκδρομή. Από τότε δεν τον άφησαν να ξαναπλησιάσει τίποτα που να έχει έστω και ελάχιστη σημασία για την επιβίωση του πληρώματος, και αρκέστηκαν να παρατηρούν από την πόρτα της εισόδου.
Που ήταν Κλειστή.
Οι Ονκ δεν εντυπωσιάστηκαν και πιθανότατα ούτε και εσείς.
Τέλος έφτασαν στην αίθουσα τροπαίων του καπετάνιου και εκεί οι Ον εντυπωσιάστηκαν.
Άρχισαν λοιπόν να μασουλάνε από εδώ και από εκεί αλλά τίποτα από αυτά δεν είχε γεύση εξυπνάδας. Ούτε καν ίχνη. Ο Κλικ σταμάτησε να μασουλάει πριν από τον Κλακ, που είχε στουμπώσει το στόμα του με το τρόπαιο βλακώδους ανδρείας, και είπε στον καπετάνιο οτι ήρθε η ώρα να φύγουν γιατί είχαν αφήσει το μάτι της τίγρης ανοιχτό.
Έτσι η ανθρωπότητα δεν θα μασουλιώταν ποτέ από τους Ονκ και το μέλλον διαγραφόταν λαμπρό για τη Γη και τις αποικίες της. Αργότερα μία αναζήτηση στην Spacepedia θα έδειχνε τα παρακάτω.
--------------------------------------- Spacepedia: ---------------------------------------
Info For Those Too Cheap To Buy A Real Encyclopedia
>Onk. Class: Outer Spieces.
>No Info Found.
Ευτυχώς που ο εξυπνότερος αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας ήταν ο Captain Blob.
Η ανθρωπότητα ευγνωμονεί την βλακεία του.
Thursday, January 27, 2011
Captain Blob Stardate 00001
Captain’s Blob Stardate 00001
Blobotorian Alphα’s Return To Outer Space.
Βρισκόμαστε τετρακόσια μέτρα βαθιά στο εξωτερικό διάστημα. Το σκάφος είναι επανδρωμένο πάλι και ο καπετάνιος φοράει ακόμα τις παντόφλες του. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να δώσω μερικά στοιχεία στον αναγνώστη για το τι είναι το εξωτερικό διάστημα και ποια είναι η ιστορία του.
Αυτό το μαύρο εκεί έξω και το ξέρουμε από χθες
Το Blobotorian Alphα είναι το πρώτο επανδρωμένο σκάφος που θα τολμήσει να εξερευνήσει το επικίνδυνο μαύρο εκεί έξω. Υπήρξαν και άλλα μη επανδρωμένα σκάφη τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορία μας. Όπως για παράδειγμα το Ιστορικό ‘’ Θάνατος 1’’ που σκόρπισε σε χίλια κομμάτια και το έκαναν παζλ, ή το ηρωικό ‘’Απορία’’ που κανείς δεν ξέρει που πήγε.
Είναι απαραίτητο για ένα σωστό καπετάνιο να έχει καλές προσωπικές σχέσεις με το πλήρωμά του, και για αυτό πηδάει την γιατρό και πάει κατευθείαν στο χειρουργείο, για να παίξει με τα πτώματα, τους βοηθούς της που όλη μέρα δουλεύουν και θα έπαιζαν ένα χαρτάκι στο χαλαρό.
Το επικίνδυνο μαύρο εκεί έξω μοιάζει αρχικά αφιλόξενο, όμως αν κάτσεις να το γνωρίσεις λίγο καλύτερα θα δεις οτι είναι αρκετά παρεξηγημένο και στην πραγματικότητα θέλει να σε σκοτώσει. Για αυτό δεν πρέπει να ανοίξει κανείς το παράθυρο. Όσο κρύο και να κάνει, το διάστημα είναι σίγουρα ποιο κρύο. Κανείς δεν έκατσε να το μετρήσει βέβαια γιατί, θα έπρεπε να ανοίξει το παράθυρο και να βγάλει ένα θερμόμετρο, αλλά είναι κοινή παραδοχή οτι ‘’εκεί έξω μάλλον κάνει πολύ κρύο‘’, και αυτό μας αρκεί.
Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που συναντάται σε μεγάλες και μοναχικές αποστάσεις είναι το πόσο μοναχικές είναι. Κανείς δεν τις κάνει παρέα και αυτές κάθονται στο διάστημα μόνες τους και τραγουδάνε στα περαστικά διαστημόπλοια μέχρι αυτά να πέσουν στα βράχια. Για αυτό χρειάζεται ένα αποφασισμένο πλήρωμα με έναν εξίσου αποφασισμένο καπετάνιο και κατά προτίμηση κουφό, για να διαβούν στο εξωτερικό διάστημα με ασφάλεια.
Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους διαστημικούς πειρατές. Είναι τόσο επικίνδυνοι όσο ένα κοπάδι ρέγγες σε τροχιά γύρο από ένα πιάτο λαδολέμονο.
Καθόλου.
Και αυτό τους εξοργίζει απίστευτα και τους κάνει τόσο επικίνδυνους όσο ένα ζευγάρι κάλτσες μέσα σε ένα σάκο γυμναστηρίου.
Καθόλου γιατί είναι καθαρές.
Με λίγα λόγια το εξωτερικό διάστημα δεν είναι και τόσο κακό. Αρκεί να είσαι καλός ή κουφός, αποφασισμένος ή ρέγγα και να μην ενδιαφέρεσαι και τόσο για την μοίρα ή τα ακτίνια σου.
Και αυτό είναι που κάνει τον Captain Blob ιδανικό για να διαβεί στο εξωτερικό διάστημα.
CAPTAIN BLOB:
Πλήρωμα, καλησπέρα σας. Είμαι ο καπετάνιος σας και θέλω να σας καλωσορίσω στο τολμηρό ταξίδι στα βάθη του αχαρτογράφητου σύμπαντος. Θα περάσουμε δύσκολα μαζί αλλά και εύκολα. Και μερικές φορές θα βαριόμαστε και άλλες φορές όχι. Έχουμε και φραπεδιέρα, δεν ξέρω αν σας το είπα, και νομίζω υπάρχει κάπου μια εξωτερική πισίνα. Αλλά αυτό ας το αφήσουμε για το καλοκαίρι έτσι; Το φαγητό θα είναι υπέροχο αλλά εσείς θα τρώτε χυλό και πατάτες. Αν έχετε οποιαδήποτε απορία ελάτε να μιλήσουμε αφού επιστρέψουμε στη Γη.
<<Αρκετά με την πρόβα. >> Σκέφτηκε και πάτησε το κουμπί του μεγαφώνου.
Ένας διαπεραστικός ήχος από παράσιτα και κάμπιες μπήκε βίαια στο κεφάλι όλων όσων τον άκουσαν. Παραδόξως δεν ήταν από σφάλμα του καπετάνιου, αλλά το τραγούδι των μοναχικών αποστάσεων. Όλοι έχασαν τα λογικά τους και στράφηκαν στον καπετάνιο τους για να τους καθοδηγήσει. Ο Captain Blob έψαξε στα αρχεία του σκάφους για πιθανές στρατηγικές αντιμετώπισής τους.
[ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ - ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ ΜΙΑ ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ. ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΣΑΣ Η ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ]
<<Οπλίστε τη Δέσμη Ξενερωνίων!>>
<<Δεν φτάνει καπετάνιο, ειμαστε πολύ μακριά!>>
<<Πλησιάστε!>>
Όλα τα προειδοποιητικά λαμπάκια του σκάφους αναβόσβηναν σαν τρελά όμως ο ηλεκτρολόγος τα είχε βάλει στο διπλανό δωμάτιο και δεν τα είδε κανείς. Συνέχισαν έτσι την προσέγγισή τους και το πλήρωμα έχανε όλο και περισσότερο τον έλεγχο. Σε μία στιγμή προφανούς διαύγειας ο Captain Blob σκέφτηκε να κλείσει τα αυτιά του και θα το είχε καταφέρει αν το είχε κάνει. Ευτυχώς οι αποστάσεις έκαναν μία παύση στο τραγούδι τους για να κάνουν γαργάρες και να μαλακώσουν την φωνή τους και το Blobotorian Alphα γλύτωσε τον παγκόσμιο εξευτελισμό
Blobotorian Alphα’s Return To Outer Space.
Βρισκόμαστε τετρακόσια μέτρα βαθιά στο εξωτερικό διάστημα. Το σκάφος είναι επανδρωμένο πάλι και ο καπετάνιος φοράει ακόμα τις παντόφλες του. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να δώσω μερικά στοιχεία στον αναγνώστη για το τι είναι το εξωτερικό διάστημα και ποια είναι η ιστορία του.
Αυτό το μαύρο εκεί έξω και το ξέρουμε από χθες
Το Blobotorian Alphα είναι το πρώτο επανδρωμένο σκάφος που θα τολμήσει να εξερευνήσει το επικίνδυνο μαύρο εκεί έξω. Υπήρξαν και άλλα μη επανδρωμένα σκάφη τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορία μας. Όπως για παράδειγμα το Ιστορικό ‘’ Θάνατος 1’’ που σκόρπισε σε χίλια κομμάτια και το έκαναν παζλ, ή το ηρωικό ‘’Απορία’’ που κανείς δεν ξέρει που πήγε.
Είναι απαραίτητο για ένα σωστό καπετάνιο να έχει καλές προσωπικές σχέσεις με το πλήρωμά του, και για αυτό πηδάει την γιατρό και πάει κατευθείαν στο χειρουργείο, για να παίξει με τα πτώματα, τους βοηθούς της που όλη μέρα δουλεύουν και θα έπαιζαν ένα χαρτάκι στο χαλαρό.
Το επικίνδυνο μαύρο εκεί έξω μοιάζει αρχικά αφιλόξενο, όμως αν κάτσεις να το γνωρίσεις λίγο καλύτερα θα δεις οτι είναι αρκετά παρεξηγημένο και στην πραγματικότητα θέλει να σε σκοτώσει. Για αυτό δεν πρέπει να ανοίξει κανείς το παράθυρο. Όσο κρύο και να κάνει, το διάστημα είναι σίγουρα ποιο κρύο. Κανείς δεν έκατσε να το μετρήσει βέβαια γιατί, θα έπρεπε να ανοίξει το παράθυρο και να βγάλει ένα θερμόμετρο, αλλά είναι κοινή παραδοχή οτι ‘’εκεί έξω μάλλον κάνει πολύ κρύο‘’, και αυτό μας αρκεί.
Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που συναντάται σε μεγάλες και μοναχικές αποστάσεις είναι το πόσο μοναχικές είναι. Κανείς δεν τις κάνει παρέα και αυτές κάθονται στο διάστημα μόνες τους και τραγουδάνε στα περαστικά διαστημόπλοια μέχρι αυτά να πέσουν στα βράχια. Για αυτό χρειάζεται ένα αποφασισμένο πλήρωμα με έναν εξίσου αποφασισμένο καπετάνιο και κατά προτίμηση κουφό, για να διαβούν στο εξωτερικό διάστημα με ασφάλεια.
Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους διαστημικούς πειρατές. Είναι τόσο επικίνδυνοι όσο ένα κοπάδι ρέγγες σε τροχιά γύρο από ένα πιάτο λαδολέμονο.
Καθόλου.
Και αυτό τους εξοργίζει απίστευτα και τους κάνει τόσο επικίνδυνους όσο ένα ζευγάρι κάλτσες μέσα σε ένα σάκο γυμναστηρίου.
Καθόλου γιατί είναι καθαρές.
Με λίγα λόγια το εξωτερικό διάστημα δεν είναι και τόσο κακό. Αρκεί να είσαι καλός ή κουφός, αποφασισμένος ή ρέγγα και να μην ενδιαφέρεσαι και τόσο για την μοίρα ή τα ακτίνια σου.
Και αυτό είναι που κάνει τον Captain Blob ιδανικό για να διαβεί στο εξωτερικό διάστημα.
CAPTAIN BLOB:
Πλήρωμα, καλησπέρα σας. Είμαι ο καπετάνιος σας και θέλω να σας καλωσορίσω στο τολμηρό ταξίδι στα βάθη του αχαρτογράφητου σύμπαντος. Θα περάσουμε δύσκολα μαζί αλλά και εύκολα. Και μερικές φορές θα βαριόμαστε και άλλες φορές όχι. Έχουμε και φραπεδιέρα, δεν ξέρω αν σας το είπα, και νομίζω υπάρχει κάπου μια εξωτερική πισίνα. Αλλά αυτό ας το αφήσουμε για το καλοκαίρι έτσι; Το φαγητό θα είναι υπέροχο αλλά εσείς θα τρώτε χυλό και πατάτες. Αν έχετε οποιαδήποτε απορία ελάτε να μιλήσουμε αφού επιστρέψουμε στη Γη.
<<Αρκετά με την πρόβα. >> Σκέφτηκε και πάτησε το κουμπί του μεγαφώνου.
Ένας διαπεραστικός ήχος από παράσιτα και κάμπιες μπήκε βίαια στο κεφάλι όλων όσων τον άκουσαν. Παραδόξως δεν ήταν από σφάλμα του καπετάνιου, αλλά το τραγούδι των μοναχικών αποστάσεων. Όλοι έχασαν τα λογικά τους και στράφηκαν στον καπετάνιο τους για να τους καθοδηγήσει. Ο Captain Blob έψαξε στα αρχεία του σκάφους για πιθανές στρατηγικές αντιμετώπισής τους.
[ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑ - ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ ΜΙΑ ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ. ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΣΑΣ Η ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ]
<<Οπλίστε τη Δέσμη Ξενερωνίων!>>
<<Δεν φτάνει καπετάνιο, ειμαστε πολύ μακριά!>>
<<Πλησιάστε!>>
Όλα τα προειδοποιητικά λαμπάκια του σκάφους αναβόσβηναν σαν τρελά όμως ο ηλεκτρολόγος τα είχε βάλει στο διπλανό δωμάτιο και δεν τα είδε κανείς. Συνέχισαν έτσι την προσέγγισή τους και το πλήρωμα έχανε όλο και περισσότερο τον έλεγχο. Σε μία στιγμή προφανούς διαύγειας ο Captain Blob σκέφτηκε να κλείσει τα αυτιά του και θα το είχε καταφέρει αν το είχε κάνει. Ευτυχώς οι αποστάσεις έκαναν μία παύση στο τραγούδι τους για να κάνουν γαργάρες και να μαλακώσουν την φωνή τους και το Blobotorian Alphα γλύτωσε τον παγκόσμιο εξευτελισμό
Wednesday, January 26, 2011
Captain Blob Stardate 00000
Captain’s Blob Stardate 00000
Captain Blob Inspecting Ship and Crew.
Μετά την πολύωρη αναμονή στον σταθμό για επισκευές το διαστημόπλοιο Bloblotorian Alphα είναι έτοιμο να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Η γέφυρα επισκευάστηκε και μοιάζει με αυτή της Άρτας, τα οπλικά συστήματα έγιναν ευθύβολα, το παρατηρητήριο πήρε καινούρια κιάλια και στις τουαλέτες έβαλαν επιτέλους glade.
Πήραμε και φραπεδιέρα.
Σε λίγο η επιστροφή μας στο αχανές τίποτα ξεκινά.
….......
Τελικά πήραμε Ταξί.
Το μυστηριώδες άστρο Κ-14 εμφανίστηκε σταδιακά στον χάρτη. Ο Καπετάνιος έδωσε εντολή να δοθεί σήμα χαιρετισμού. Ο Χειριστής βγήκε στο παράθυρο και κούνησε ένα μαντήλι. Το άστρο παρέμεινε σιωπηλό. Το αστρόπλοιο σταμάτησε σε διπλωματική απόσταση ασφαλείας και σήκωσε τις ασπίδες του σαν πλανητικός Σπαρτιάτης. Το άστρο Κ-14 συνέχισε να τους γράφει στην τροχιά του κανονικότατα, και ο καπετάνιος διέταξε να του φέρουν τις παντόφλες του.
<< Θα μείνουμε για ώρα εδώ μου φαίνεται.>> Είπε και άρχισε να σκαλίζει τη μύτη του.
Ο Blob έκλεισε το χαζό βιβλίο που διάβαζε και κοίταξε από το παράθυρο του ταξί. Σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, είχαν κολλήσει και στην κίνηση.
<< Τι βλέπετε βρε παιδιά; έχει κόσμο μπροστά μας;>> ρώτησε ο blob.
<< Δεν ξέρω, έχω ένα βυτίο μπροστά μου και δεν φαίνεται τίποτα.>> είπε ο οδηγός.
Ο blob αναστέναξε.
<< Θα μείνουμε για ώρα εδώ μου φαίνεται.>> Είπε και άρχισε να σκαλίζει τη μύτη του.
Πίσω στο Blobotorian Alphα, το συνεργείο καθαρισμού τους καθάρισε όλους. Για κακή τους τύχη όμως ο καπετάνιος είχε φύγει και δεν ήταν εκεί. (Πλεονασμός;). Η αποστολή τους είχε αποτύχει. Τουλάχιστον ήπιαν φραπέ. Μετά από αρκετή ώρα αναμονής τους πήρε τηλέφωνο ο αρχηγός τους.
<<Πού είστε ρε ρεμάλια; Πίνετε καφέ εν ώρα καθήκοντος;>>
<< Boss τους φάγαμε όλους. Μόνο τον καπετάνιο δεν βρήκαμε.>>
<< Όλους; >>
<<Όλους.>>
<< Ρε μπουζούκια, σας έστειλα να εκτελέσετε μόνο τον καπετάνιο. Δεν σας είπα προσοχή μην σας πάρουν χαμπάρι;>>
<<Α δόντ ουόρι, δεν αφήσαμε μάρτυρες.>>
<<Ρε μπαγλαμάδες ξεκούρδιστοι, τον φάγατε τον καπετάνιο;>>
<<Όχι>>
<<Ε τότε τί μάρτυρες μου λέτε; αφού δεν κάνατε τίποτα για να σας δουν!>>
Στοιχειωμένη σιωπή έπεσε στο σκάφος μέχρι που την χάλασε ο ήχος από καλαμάκι που ρουφάει φραπέ.
Τελικά το συνεργείο καθαρισμού έφυγε χωρίς κανένα XP. <<Κρίμα και υπολόγιζα σε αυτό το level.>> είπε ένας που δεν θα αναφέρω το όνομα του γιατί είναι απλός κομπάρσος και πολύ που χεστήκαμε.
Μετά από αρκετή ώρα ο Captain Blob επέστρεψε στο Blobotorian Alphα. (ξέρω σας κουράζω αλλά στο τέλος θα με ευγνωμονείτε. Not.)
Μπήκε διαβάζοντας το βιβλίο του και δεν παρατήρησε τα αίματα στους τοίχους, τα έντερα στο ταβάνι και το μικρό σκυλάκι που του δάγκωσε το πόδι και το έσυρε μαζί του μέχρι την γέφυρα.
<<Πωπω, κάποιος πρέπει να βάλει μία τάξη εδώ μέσα>> Είπε και έπιασε την σκούπα.
Ο Blob έκλεισε το χαζό αυτό βιβλίο και κοίταξε γύρω του.
<<Πωπω, κάποιος πρέπει να βάλει μία τάξη εδώ μέσα>> Είπε και έπιασε το τηλέφωνο.
<<Συνεργείο καθαρισμού; Ναι; Χρειάζομαι μερικά άτομα να βάλουν ένα χεράκι στο Blobotorian Alphα... Ναι. Ζητήστε τον Captain Blob. Ναι βεβαίως θα σας περιμένω.>>
Έκλεισε το τηλέφωνο και έκατσε πάλι στην καρέκλα του.
<< Τι καλοί άνθρωποι.>> Είπε και άρχισε να σκουπίζει.
<<Τι χαζό βιβλίο>> Είπε και το πέταξε από το χέρι του.
Captain Blob Inspecting Ship and Crew.
Μετά την πολύωρη αναμονή στον σταθμό για επισκευές το διαστημόπλοιο Bloblotorian Alphα είναι έτοιμο να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Η γέφυρα επισκευάστηκε και μοιάζει με αυτή της Άρτας, τα οπλικά συστήματα έγιναν ευθύβολα, το παρατηρητήριο πήρε καινούρια κιάλια και στις τουαλέτες έβαλαν επιτέλους glade.
Πήραμε και φραπεδιέρα.
Σε λίγο η επιστροφή μας στο αχανές τίποτα ξεκινά.
CAPTAIN BLOB
Παρατηρητήριο;ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
Ναι καπετάνιο;CAPTAIN BLOB
Είμαστε έτοιμοι;ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
Για ποιο πράγμα;CAPTAIN BLOB
Για να φύγουμε βρε παιδί μου. Είμαστε ok;ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
Εμένα ρωτάς; Κάτσε να πάρω το μηχανοστάσιο.ΜΗΧΑΝΟΣΤΑΣΙΟ
Εμένα ρωτάς; Κάτσε να ρωτήσω τα καύσιμα.ΚΑΥΣΙΜΑ
Δεν ξέρω ακόμα, περιμένω το βυτίο.ΒΥΤΙΟ
Έχω κολλήσει στην κίνηση.….......
Τελικά πήραμε Ταξί.
Το μυστηριώδες άστρο Κ-14 εμφανίστηκε σταδιακά στον χάρτη. Ο Καπετάνιος έδωσε εντολή να δοθεί σήμα χαιρετισμού. Ο Χειριστής βγήκε στο παράθυρο και κούνησε ένα μαντήλι. Το άστρο παρέμεινε σιωπηλό. Το αστρόπλοιο σταμάτησε σε διπλωματική απόσταση ασφαλείας και σήκωσε τις ασπίδες του σαν πλανητικός Σπαρτιάτης. Το άστρο Κ-14 συνέχισε να τους γράφει στην τροχιά του κανονικότατα, και ο καπετάνιος διέταξε να του φέρουν τις παντόφλες του.
<< Θα μείνουμε για ώρα εδώ μου φαίνεται.>> Είπε και άρχισε να σκαλίζει τη μύτη του.
Ο Blob έκλεισε το χαζό βιβλίο που διάβαζε και κοίταξε από το παράθυρο του ταξί. Σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, είχαν κολλήσει και στην κίνηση.
<< Τι βλέπετε βρε παιδιά; έχει κόσμο μπροστά μας;>> ρώτησε ο blob.
<< Δεν ξέρω, έχω ένα βυτίο μπροστά μου και δεν φαίνεται τίποτα.>> είπε ο οδηγός.
Ο blob αναστέναξε.
<< Θα μείνουμε για ώρα εδώ μου φαίνεται.>> Είπε και άρχισε να σκαλίζει τη μύτη του.
Πίσω στο Blobotorian Alphα, το συνεργείο καθαρισμού τους καθάρισε όλους. Για κακή τους τύχη όμως ο καπετάνιος είχε φύγει και δεν ήταν εκεί. (Πλεονασμός;). Η αποστολή τους είχε αποτύχει. Τουλάχιστον ήπιαν φραπέ. Μετά από αρκετή ώρα αναμονής τους πήρε τηλέφωνο ο αρχηγός τους.
<<Πού είστε ρε ρεμάλια; Πίνετε καφέ εν ώρα καθήκοντος;>>
<< Boss τους φάγαμε όλους. Μόνο τον καπετάνιο δεν βρήκαμε.>>
<< Όλους; >>
<<Όλους.>>
<< Ρε μπουζούκια, σας έστειλα να εκτελέσετε μόνο τον καπετάνιο. Δεν σας είπα προσοχή μην σας πάρουν χαμπάρι;>>
<<Α δόντ ουόρι, δεν αφήσαμε μάρτυρες.>>
<<Ρε μπαγλαμάδες ξεκούρδιστοι, τον φάγατε τον καπετάνιο;>>
<<Όχι>>
<<Ε τότε τί μάρτυρες μου λέτε; αφού δεν κάνατε τίποτα για να σας δουν!>>
Στοιχειωμένη σιωπή έπεσε στο σκάφος μέχρι που την χάλασε ο ήχος από καλαμάκι που ρουφάει φραπέ.
Τελικά το συνεργείο καθαρισμού έφυγε χωρίς κανένα XP. <<Κρίμα και υπολόγιζα σε αυτό το level.>> είπε ένας που δεν θα αναφέρω το όνομα του γιατί είναι απλός κομπάρσος και πολύ που χεστήκαμε.
Μετά από αρκετή ώρα ο Captain Blob επέστρεψε στο Blobotorian Alphα. (ξέρω σας κουράζω αλλά στο τέλος θα με ευγνωμονείτε. Not.)
Μπήκε διαβάζοντας το βιβλίο του και δεν παρατήρησε τα αίματα στους τοίχους, τα έντερα στο ταβάνι και το μικρό σκυλάκι που του δάγκωσε το πόδι και το έσυρε μαζί του μέχρι την γέφυρα.
<<Πωπω, κάποιος πρέπει να βάλει μία τάξη εδώ μέσα>> Είπε και έπιασε την σκούπα.
Ο Blob έκλεισε το χαζό αυτό βιβλίο και κοίταξε γύρω του.
<<Πωπω, κάποιος πρέπει να βάλει μία τάξη εδώ μέσα>> Είπε και έπιασε το τηλέφωνο.
<<Συνεργείο καθαρισμού; Ναι; Χρειάζομαι μερικά άτομα να βάλουν ένα χεράκι στο Blobotorian Alphα... Ναι. Ζητήστε τον Captain Blob. Ναι βεβαίως θα σας περιμένω.>>
Έκλεισε το τηλέφωνο και έκατσε πάλι στην καρέκλα του.
<< Τι καλοί άνθρωποι.>> Είπε και άρχισε να σκουπίζει.
<<Τι χαζό βιβλίο>> Είπε και το πέταξε από το χέρι του.
Sunday, January 23, 2011
Συνέντευξη με τον Blob Marley.
Με την συνέντευξη που έδωσε στον οίκο του Βλόβιου ο Blob Jovi ανοίξαμε το κουτί της Πανδώρας και δεχόμαστε συνέχεια αιτήματα για να μιλήσουμε και με άλλους καλλιτέχνες του είδους. Φαίνεται ότι το υπεράριθμο αναγνωστικό κοινό του House of Blob αποτελεί δέλεαρ για χιλιάδες εμπορικούς καλλιτέχνες, παραγωγούς και ατζέντιδες. Εμείς όμως θα μείνουμε πάντα πιστοί στο ξεχωριστό μας αναγνωστικό κοινό και δεν θα ξεπουλήσουμε το συγγραφικό μας έργο για χάρη μερικών Godzilloμυρίων, και θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε με το φτηνό χιούμορ που ακολουθεί.
- Κύριε Blob Marley. Καλωσήλθατε στο House of Blob. Θα θέλατε ένα καφεδάκι για να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας;
- ♩♫♬ ♬ ♭ ♫♮♩♩♬♯♩
- Και πόσο καιρό σας απασχολεί αυτό το θέμα;
- Νομίζω από τότε που στοίχειωσα την πρώτη μου κιθάρα.
- Ποία είναι η ιστορία ακριβώς;
- Εκείνο το χοντρό βιβλίο που διδάσκουν στο λύκειο.
- Ναι. Και η ιστορία με την στοιχειωμένη κιθάρα;
- Ήταν θυμάμαι καλοκαίρι στην Γλασκόβη αλλά εγώ ήμουν στην Μύκονο και έκανε πολύ ζέστη. Κάποια στιγμή αποφάσισα να κάνω ένα μπάνιο αλλά δεν είχα σαπούνι και επέλεξα να πάω στην θάλασσα. Εκεί με κράξανε γιατί προφανώς απαγορεύεται να χρησιμοποιείς σαπούνι στην θάλασσα και μετά από έναν έντονο διαπληκτισμό με ένα καλαμαράκι στην διπλανή ταβέρνα πήγα στο δωμάτιό μου για να το χωνέψω. Αλλά το δωμάτιο μου έπεσε βαρύ και είπα να παίξω λίγο με την κιθάρα μου. Την έχασα όμως όταν παίξαμε κρυφτό και από τότε δεν την ξαναείδα. Τότε της έβαλα μία κατάρα να μην ξαναβγάλει ποτέ ορθό ήχο και να ακούγεται πάντα σπασμένη. Εκείνη όμως κρυβόταν μέσα στην θήκη της και την ξαναβρήκα όταν (κάποιο άκυρο γεγονός) και (κάτι επίσης άκυρο και πραγματικά εκνευριστικό) και από τότε όλοι οι ήχοι ακούγονται χάλια.
- Συγνώμη, δεν είπατε πριν από λίγο ότι την κιθάρα δεν την ξαναείδατε ποτέ;
- Ναι. Μα ακόμα και τώρα δεν την βλέπω. Χαζεύω τον τοίχο όταν παίζω. Και επειδή είναι και καταραμένη, βγάζει αυτό τον υπέροχο ήχο
-Δηλαδή το ταλέντο σας βασίζεται σε ένα συνδυασμό κακής τεχνικής, έλλειψης προσοχής και αστοχίας υλικού.
-Ναι.
- Και πότε καταλάβατε οτι σας αρέσει η μουσική;
- Χθες. Είχε αφιέρωμα σε εμένα το ραδιόφωνο.
- Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να διακόψουμε στιγμιαία την συζήτησή μας και να κοιτάξω έξω από το παράθυρο που ακούω κάτι φωνές.
INT. HOUSE OF BLOB
The reporter walks towards the south window and the sound of
an angry mob becomes overwhelming.
He opens the window and a rotten tomato misses his left
shoulder.
The reporter yells at the mob
REPORTER
What? I thought you wanted this!
ANGRY MOB
HELL NO!
REPORTER
Well i thought it was in the
script! Whaddaya want?
ANGRY MOB
SOMETHING BETTER
Για υλικά θα χρειαστούμε.
1) Μια βάση τάρτας.
2) Δύο φέτες ζαμπόν
3) Τρεις φέτες τυρί
4) Τέσσερις κουταλιές μαγιονέζα.
Και το στοιχειωμένο κάστρο ήταν στοιχειωμένο και υπήρχε μία φήμη οτι τα βράδια άνοιγε η πόρτα του κάστρου και μέσα έμπαινε η καθαρίστρια για να σφουγγαρίσει
Credits...............................
2011
House of Blob productions.
House of Blob is a registered trademark and that is all.
The producer of this show would like to thank his mirror for being so kind to himself still.
No animals were spared during the filming of this crap. On the other hand, i’m holding a half eaten sandwich that i am willing to share. If you are willing to share it too, please keep seeding once this sandwich is fully eaten.
On other news this blog is now rating on the low end of a kebab knife. Costs are running high and i’m running high too. This causes the following text written on my mobile phone to be rather gibberishly.
♩♫♬ ♬ ♭ ♫♮♩♩♬♯♩
And now for the credits.
GOTO LINE 2011
- Κύριε Blob Marley. Καλωσήλθατε στο House of Blob. Θα θέλατε ένα καφεδάκι για να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας;
- ♩♫♬ ♬ ♭ ♫♮♩♩♬♯♩
- Και πόσο καιρό σας απασχολεί αυτό το θέμα;
- Νομίζω από τότε που στοίχειωσα την πρώτη μου κιθάρα.
- Ποία είναι η ιστορία ακριβώς;
- Εκείνο το χοντρό βιβλίο που διδάσκουν στο λύκειο.
- Ναι. Και η ιστορία με την στοιχειωμένη κιθάρα;
- Ήταν θυμάμαι καλοκαίρι στην Γλασκόβη αλλά εγώ ήμουν στην Μύκονο και έκανε πολύ ζέστη. Κάποια στιγμή αποφάσισα να κάνω ένα μπάνιο αλλά δεν είχα σαπούνι και επέλεξα να πάω στην θάλασσα. Εκεί με κράξανε γιατί προφανώς απαγορεύεται να χρησιμοποιείς σαπούνι στην θάλασσα και μετά από έναν έντονο διαπληκτισμό με ένα καλαμαράκι στην διπλανή ταβέρνα πήγα στο δωμάτιό μου για να το χωνέψω. Αλλά το δωμάτιο μου έπεσε βαρύ και είπα να παίξω λίγο με την κιθάρα μου. Την έχασα όμως όταν παίξαμε κρυφτό και από τότε δεν την ξαναείδα. Τότε της έβαλα μία κατάρα να μην ξαναβγάλει ποτέ ορθό ήχο και να ακούγεται πάντα σπασμένη. Εκείνη όμως κρυβόταν μέσα στην θήκη της και την ξαναβρήκα όταν (κάποιο άκυρο γεγονός) και (κάτι επίσης άκυρο και πραγματικά εκνευριστικό) και από τότε όλοι οι ήχοι ακούγονται χάλια.
- Συγνώμη, δεν είπατε πριν από λίγο ότι την κιθάρα δεν την ξαναείδατε ποτέ;
- Ναι. Μα ακόμα και τώρα δεν την βλέπω. Χαζεύω τον τοίχο όταν παίζω. Και επειδή είναι και καταραμένη, βγάζει αυτό τον υπέροχο ήχο
-Δηλαδή το ταλέντο σας βασίζεται σε ένα συνδυασμό κακής τεχνικής, έλλειψης προσοχής και αστοχίας υλικού.
-Ναι.
- Και πότε καταλάβατε οτι σας αρέσει η μουσική;
- Χθες. Είχε αφιέρωμα σε εμένα το ραδιόφωνο.
- Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να διακόψουμε στιγμιαία την συζήτησή μας και να κοιτάξω έξω από το παράθυρο που ακούω κάτι φωνές.
INT. HOUSE OF BLOB
The reporter walks towards the south window and the sound of
an angry mob becomes overwhelming.
He opens the window and a rotten tomato misses his left
shoulder.
The reporter yells at the mob
REPORTER
What? I thought you wanted this!
ANGRY MOB
HELL NO!
REPORTER
Well i thought it was in the
script! Whaddaya want?
ANGRY MOB
SOMETHING BETTER
Για υλικά θα χρειαστούμε.
1) Μια βάση τάρτας.
2) Δύο φέτες ζαμπόν
3) Τρεις φέτες τυρί
4) Τέσσερις κουταλιές μαγιονέζα.
ANGRY MOB
SOMETHING BETTERΚαι το στοιχειωμένο κάστρο ήταν στοιχειωμένο και υπήρχε μία φήμη οτι τα βράδια άνοιγε η πόρτα του κάστρου και μέσα έμπαινε η καθαρίστρια για να σφουγγαρίσει
ANGRY MOB
YEA! THAT’S BETTER!Credits...............................
2011
House of Blob productions.
House of Blob is a registered trademark and that is all.
The producer of this show would like to thank his mirror for being so kind to himself still.
No animals were spared during the filming of this crap. On the other hand, i’m holding a half eaten sandwich that i am willing to share. If you are willing to share it too, please keep seeding once this sandwich is fully eaten.
On other news this blog is now rating on the low end of a kebab knife. Costs are running high and i’m running high too. This causes the following text written on my mobile phone to be rather gibberishly.
♩♫♬ ♬ ♭ ♫♮♩♩♬♯♩
And now for the credits.
GOTO LINE 2011
Subscribe to:
Posts (Atom)









